Сезімдерді көпшілікке көрсету: неге ата-аналар балалардың видеоларын әлеуметтік желіде жарияламауы керек
Бүгінде әлеуметтік желілердегі ленталар балалардың видеоларына толы: сәбилер күледі, билейді, ұрысады, жылайды, ашуланады. Кейде бұл сүйкімді көрінеді. Кейде — көңілді. Бірақ барған сайын алаңдататын жағдайға айналуда.
Көптеген ата-аналар мұндай сәттерді интернетке жариялап, оның бала үшін — бүгін де, болашақта да — қандай салдары болуы мүмкін екенін ойламайды.
Жеке шекаралардың бұзылуы
Балалық шақ — қауіпсіздік пен әлемге деген сенім қалыптасатын кезең. Ата-ана баланың күшті эмоция кезіндегі сәтін түсіріп, оны жүздеген немесе мыңдаған бейтаныс адамдармен бөліскенде, баланың ең маңызды құқығын — оның сезімдері мен жеке кеңістігіне құрмет көрсету құқығын бұзады.
Бала бұл тәжірибеден нені үйренеді? Оның ауыруы немесе ұялуы — контентке айналатынын. Ал ата-ана — қорған емес, көрермен екенін.
Өшірілмейтін цифрлық із
«Бұл тек бір күндік сторис қой» деп ойлағанмен, интернетте ештеңе ізсіз жоғалмайды. Видеоларды сақтап алуға, таратуға, рұқсатсыз пайдалануға болады. Бүгін бұл — «сүйкімді сәт», ертең — мазаққа, буллингке немесе қауіпсіздікке қатерге айналуы мүмкін.
Сенімнің жоғалу қаупі
Балалар есейгенде, ата-анасының оларды «көпшілікке көрсеткенін» өкпемен еске алады. Бұл отбасындағы сенімді әлсіретеді. «Мені түсінеді және қабылдайды» деген сезімнің орнына «Мені пайдаланады» деген ой қалыптасады.
Ұят және өзін-өзі бағалау
Балалар әлі саналы түрде рұқсат бере алмайды немесе тыйым сала алмайды. Бірақ олар өздеріне күліп жатқанын өте өткір сезінеді, тіпті ата-ана «жақсы ниетпен» күлсе де.
Үнемі бақылауда жүргендей сезіну — мазасыздықты, сенімсіздікті, өз-өзің болудан қорқуды қалыптастырады.
Бала — медиа-контент емес
Балалар — жоба да, бренд те, лайк жинау құралы да емес. Олар — қорғауды қажет ететін тірі тұлғалар.
Не істеуге болады?
• Жариялаудың орнына — кадрды отбасы архивіне сақтаңыз.
• Баланың ашуын түсірудің орнына — оны құшақтап, қолдау көрсетіңіз.
• Лайктың орнына — шынайы қарым-қатынас пен қабылдауды таңдаңыз.
Балаңызбен бірге өткізген шынайы уақыт — кез келген стористен құндырақ.
Жеке шекараларды бала кезден құрметтеу — сенімнің, өзіне сенімділіктің және психикалық саулықтың негізі. Балаларды тек шынайы өмірде ғана емес, цифрлық кеңістікте де қорғайық.